De laatste dagen verkennen we Cusco. We klimmen naar Christo Blanco die vanaf zijn hoge post uitkijkt over de stad en lezen op de Sacsayhuaman ( volgens een Amerikaan "the sexy woman" die we beslist moeten gaan bekijken) waar ook het Inti Raymi festival plaatsvond, een boekje in de zon. We eten nog een enorme maïskolf met kaas, maken de laatste foto's, zeggen voor de laatste keer no gracias tegen de verkopers, de massage dames, de schoenpoetser, reisverkopers en restaurant binnenlokkers.

Deze reis was een ervaring om nooit te vergeten. We hebben zoveel gedaan, zoveel gezien en zoveel geleerd. Ik wil zeker nog eens terug naar dit continent waar de natuur overweldigend is en de mensen een soort van rust uitstralen die in Nederland nauwelijks te vinden is.

Een mooie herinnering is dit reisblog (bedankt collega's!). Met zoveel indrukken en ervaringen was het de enige manier om dit vast te houden, want als ik het nu terug lees denk ik "o, ja dat was ik alweer vergeten". En ook de reacties zorgden ervoor dat ik trouw bleef schrijven. De taalgevoelige lezers zullen wel met afgrijzen naar mijn taal- en typefouten hebben gekeken die lastig te zien zijn als je met één vinger de verhaaltjes op de e-reader schrijft. Maar wees gerust, dat ga ik thuis op m'n gemak redigeren. Met het foto's plaatsen ben ik maar opgehouden, want dat kostte soms een kwartier per foto en dus uren in een internet café. Als we thuis zijn gaan we ook dat op ons gemak uitzoeken en kunnen jullie daar later nog van meegenieten.

Onze tassen staan nu ingepakt, we zetten onze hoed op en wachten op de taxi die ons naar het vliegveld zal brengen. Als we terug zijn gaan Maarten en ik nog zes weken rondtrekken in Europa, dus wie weet volgen er nog meer verhaaltjes.

Maar voor nu Hasta luego!