Een andere chauffeur haalt ons op en brengt een stel uit Uruguay en een jongen uit de USA mee. We trekken verder en komen bij Isla Pescado, een eiland met cactussen van meer dan 900 jaar oud en sommige wel 12 meter hoog. We overnachten in een hostel van zoutblokken. De bedden zijn van zout, de stoelen en de tafels. De deuren zijn van cactushout net zoals de lampen en versieringen. Helaas is er weer geen stromend water, net als gisteren. Het is nu een heel aantal dagen geleden dat we gedoucht hebben en schone kleren hebben we ook niet meer. Een paar klerenwassen gaat niet want we kunnen het niet drogen. We vervolgen onze tocht langs de Chileense grens. De bergketens zijn enorm en het is een heel onherbergzaam gebied. We stoppen bij de vijf meren die er zijn, de een nog kleurrijker dan de ander. Er zijn hier veel flamingo's, variërend van wit, naar rood. Er zijn verschillende eenden soorten, sommige met blauwe snavels en een soort loopvogels met snavels die naar boven buigen. Het landschap verschilt sterk, van een kiezelwoestijn via een vlakte met vreemd gevormde lava stenen tot een met graspollen begroeide streek waar we kuddes ezels, lama's en vicuna's tegen komen. Er leeft hier ook een soort bergkonijn dat er met zijn lange staart en kleine voorpootjes meer als een kangoeroe uitziet dan als een konijn. Ze zijn bijna tam want ze komen gelijk af op de pasta die we niet meer op kunnen.

Het laatste meer van deze dag is Laguna Colorado, de kleuren zijn ongelofelijk waarschijnlijk door de mineralen die er in zitten.De verschillende kleuren van de avondzon weerspiegelen in het water dat voor een groot deel bevroren is. We maken een wandeling langs dit meer en op de terug weg begint het te sneeuwen. En niet zo'n klein beetje. Het gereserveerde hostel blijkt gesloten en in geen velden of wegen is er iets anders te bekennen. Onze chauffeur, kok en gids blijkt ook over inbrekers kwaliteiten te beschikken. We belanden in een verlaten hostel met verschillende grote kamers waar volgens de lucht zeker een aantal maanden niemand is geweest. We vinden een kamer voor zeven personen en later volgen nog andere groepjes. We warmen ons aan een minuscuul houtkacheltje, heerlijk knus zo met z'n allen op en kluitje. De volgende dag vertrekken we om vijf uur en rijden door een gebied met allemaal geisers naar het drielandenpun vanBolivia, Argentinië en Chili. Vervolgens liggen we om acht uur 's morgens op 4300 meter in een thermaal bad van 42 graden te genieten van het immense uitzicht. Heerlijk na al die kou.