In de landen waar we komen heeft echt iedereen een hoofdbedekking. In Ecuador dragen de mensen hoedjes die nu bij ons ook in de mode zijn en hoeden met bredere randen die we gelijk hebben gekocht ter bescherming tegen de zon.

Als we verder reizen zien we dat in elke streek de mensen hun eigen hoedjes hebben. Witte bolhoedjes met geborduurde bloemen waaraan je kan zien of de draagster vrijgezel is of getrouwd, een soort bling-bling carnavals hoedjes, vilten kappen, stro hoeden, felgekleurde mutsen en natuurlijk prachtig geborduurde shawls.

Op de eilanden die we bezocht hebben breien de mannen hun eigen mutsen, rood/wit voor de vrijgezellen en gekleurde voor de getrouwde mannen. Hebben zij daar bovenop nog een hoed dan zijn het de dorpsoudsten. Onbegrijpelijk hoe de mutsen op hun hoofd blijven staan want ze zijn heel klein. Hier in Bolivia hebben de vrouwen ook bolhoeden en een soort taarthoeden, hoe die op hun hoofdblijven is ook een raadsel. Het past goed bij hun kleding, vele rokken over elkaar zodat de heupen super breed lijken (en vaak ook zijn). Dat is hier het schoonheidsideaal, een teken van vruchtbaarheid. We horen er al aardig bij en lijken net Michelin vrouwtjes met onze vier truien, een wollen lange onderbroek en daarboven onze gewone broek.