Op doorreis naar de Galapagos overnachten we in Quito. Wat een enorme stad met z´n 2.5 miljoen inwoners. Guayaquil is nog groter, ook al is dat niet de hoofdstad, met 3.5 miljoen inwoners. Totaal bijna de helft van het aantal inwoners van Ecuador waar in totaal 14 miljoen mensen wonen in een land dat ruim 6x zo groot is als Nederland.

In de middag hebben we met een gids, Edison genaamd, een rondtoer gemaakt door de stad. Het lijkt wel of alle mannen die ons hier de goede weg wijzen een moeder hebben gehad die vond dat de naam van een beroemde persoonlijkheid goed bij hun zoon zou passen. Zo hadden we Dante in Otavalo die ons ´s nachts van de bus kwam halen en mij aan een paar schone handdoeken hielp, Washington onze taxichauffeur die niet begrepen had dat wij op het vliegveld opgehaald moesten worden en nu Edison. Een hele aardig man die geschiedenis heeft gestudeerd en nu mensen zijn stad laat zien.

We hebben een enorme kathedraal beklommen,hij heeft ons eenIglesia uit 1765 laten zien die helemaal met bladgoud belegd is (helaas mochten we hier geen foto´s van maken) en het instituut waar paters worden opgeleid. We hebben cherrymoya gegeten, een vrucht die alleen in dit gebied voorkomt en onze Holy tour afgerond met een café con leche op centro plaza. De indianen hebben in Quito een heel andere klederdracht en kettingen. Ook de hoeden zijn heel anders dan in Otavalo.