Santillana del Mar ligt niet aan zee zoals je door de naam zou denken, maar een paar kilometer in het binnenland. Het is een museumdorp waar we natuurlijk niet zomaar voorbij kunnen rijden. De oude straten zijn geplaveid en er staan prachtige casonas, statige woningen met wapenschilden en met bloemen versierde balkons. We drinken een kopje koffie op een terras in de schaduw van eeuwenoude bomen en slenteren daarna weer verder. Leuk zijn de kleine werkplaatsjes waar van alles en nogwat van hout wordt gemaakt. Het is hier ongelofelijk schoon en netjes zoals het in de middeleeuwen vast niet is geweest. Op weg naar de kerk komen we langs casona de los Hombrones waarachter zich een merkwaardig foltermuseum bevindt.

We worden verwelkomt dooreen skelet op een raster gespijkerden als je binnen komt in een donkere ruimte dan zie je een keur aan folterapparaten. Bij elk foltertuig wordt uitvoerig uitgelegd hoe en waarom het werd gebruikt. Schandmaskers, kuisheidsgordels, duimschroeven, een rektafel en nog meer vreselijks. Opvallend is dat vooral de mannen en jongensbijzonder gefascineerd lijken van al dit monsterlijke. Wij hebben het snel gezien en gaan weer vlug de zon in.