Van Puno nemen we een speciale bus naar Cusco die op verschillende plaatsen stopt. We passeren mais en quinoa velden en grote stukken braakliggend land. Na de drukke stad Juliaca waar een grote zwarte markt is in goedkope producten die vrouwen uit Bolivia halen, rijden we door een gebied waar eens de Pukura cultuur heerste, op weg naar de ruim 4300 meter hoge pas La Raya.
Rond dit gebied heeft de universiteit van Cusco een fokprogramma opgezet van lama's en alcapa's ten behoeve van een constante kwaliteit van wol. We zien er velen.
Ook zien we op deze hoogvlakten adobe-huisjes gemaakt van gedroogde klei, riet en uitwerpselen. Dit houdt de warmte beter vast dan beton.

We bezoeken nog een Wari-ruine in Raqchi waar de vrouwen uit het dorpje een soort pannenkoek hoofddeksel dragen en een Inca ruine in Pihillacta.

Om vijf uur zijn we in Cusco waar morgen een groot festival is. Het is dan de korste dag van het jaar en volgens de oude tradities wordt dan de zon teruggeroepen. Een mooie reis hebben we gehad op 'De weg naar de zon' en dat terwijl we altijd een georganiseerde reis met een bus waar de hele meute uitstapt om een bezienswaardigheid te bezoekenverafschuwden. Maar je ziet, zo erg is het niet en je komt op plaatsen waar je anders waarschijnlijk voorbij gereden zou zijn.