Nog even skypen want Adine is jarig, voordat we vanuit Puno naar Copacabana vertrekken om daar, aan de Boliviaanse kant van het Titicacameer het eiland Isla del Sol te bezoeken. Dit is de eerste bezienswaardigheid van een vierdaags reisje in Bolivia dat we geboekt hebben bij een reisagentschap in Arequipa. De bedoeling is dat we dit eilandbezoeken en vervolgens doorreizen naarde meest zuidelijke provincie van Bolivia, Potosi, om daar de zoutvlakte te verkennen.Een vrouw reist met ons mee naar Cobacabana om daar de boel te organiseren. Ze spreekt nauwelijks verstaanbaar Spaans en geen Engels. In Copacabana aangekomen, na een vlotte grensovergang, beweert zij dat we de bootreis zelf moeten betalen. Na wat geharrewar (wij houden natuurlijk voet bij stuk) geeft zij ons toch de vouchers voor de boot, het hostel en de bustocht later naar la Paz en geld voor de boottocht terug. Dit alles geeft flinke vertraging, we missen de geplande boot en de volgende vertrekt ook nog een uur te laat zodat we pas tegen vieren op het eiland aankomen. Ook de vrouw van het hostel wil geld zien want zij beweert dat de voucher niet gedekt is. Ook hier is een flinke discussie nodig. Uiteindelijk mogen we toch een kamer kiezen. Maar de eerstekamer heeft geen stromend water, de tweede heeftgeen licht en de derdegeen lakens. De laatste kamer heeft wel allesmaar het afgesproken ontbijt krijgen we niet. Door al dit gedoe hebben we de trip naar de Inca ruines gemist zodat we zelf op onderzoek uitgaan en genieten van een prachtige zonsondergang.

De volgende dag vertrekken we met de boot van 8.30 omdat we niet het risico willen lopen de bus naar la Paz te missen. Het regent pijpestelen en het is steenkoud, dus geen sol. De bus blijkt bij de verkeerde maatschappij geboekt te zijn. In een internetcafe schrijven we een boze mail naar het reisbureau, maar die reageert niet. We stappen op de bus en hopen er het beste van.