Na een busrit van bijna 29 uur (met twee uur oponthoud bij de grens want de computers doen het niet) komen we aan in Lima. Weer als het donker is en weer zonder dat we een hostel hebben gereserveerd want de internet café´s in Cuenca waren gesloten. Deze stad wordt zelfs door de inwoners als gevaarlijk omschreven na het vallen van de duisternis. Nou dan voel je je niet echt fijn. Maar goed, we wisselen onze dollars om in Soles en we nemen de waarschuwingen van medereizigers ter harte en gaan niet mee met mannen die goedkoop een taxirit aanbieden. Alleen de taxi´s 'with a sign are safe'. Het eerste hostel dat we hadden gevonden op tripadvisor, gelegen in de veilige 'gringo' wijk is vol. Gelukkig reizen we met een Israelisch meisje die nog een ander veilig hostel weet. Zo belanden we in "The Blue House", een hostel voor backpackers. Een wereld van verschil met ons vorige onderdak. Erg vuil, maar de gastheer is reuze aardig en omdat we de kamer met z´n drieeën delen en we twee nachten blijven, betalen we slechts 20 soles (ongeveer 8 dollar) inclusief ontbijt metheerlijke verse broodjes. Eindelijk kunnen we ons eigen meegenomen kussensloop gebruiken (want degene die om het kussen zit ruikt wel heel bijzonder) en onze slaapzak want het is veel te koud met alleen een miezerig dekentje.

De volgende dag worden we om 12 uur opgehaald voor een fietstocht door de stad. Lima heeft 10 miljoen inwoners en 34 districten met allemaal hun eigen burgemeester. De opperburgemeester is een vrouw, wat onsverbaastin dit land. Onze gids weet de hele historie van de stad en laat ons van alles zien. Van enorme Koloniale panden, via kerken, prachtige parken (waaronder een park voor dakloze katten) en de boulvards, naar de krottenwijken tegen de bergen aan. Overal heeft hij een verhaal bij. Zo is er een muur in de stad waar elke provincie van Peru op is uitgebeeld. Speciaal gemaakt voor een bezoek van de Paus. Helaas had hij maar 5 minuten tijd om er langs te rijden voor een kunstwerk dat een jaar werk heeft gekost. Gelukkig kunnen wij er nu van genieten. Om 3 uur gaan we een zeer duur uitziend hotel in. Onze fietsen parkeren we in de lobby en we gaan direct naar de bar waar we volgens de gids de specialiteit van Peru, een Pisco Sour, moeten drinken. Het smaakt heerlijk maar er blijkt een enorme hoeveelheid alcohol in te zitten dat er goed inhakt als je al om 7 uur ontbeten hebt. Lichtelijk aangeschoten rijden we vervolgens al giegelend door het stadsverkeer. Volgens de gids is het erg rustig omdat het zondag is, maar volgens onze maatstaven is het een verschrikkelijke drukte. We laveren op een vijfbaanssnelweg tussen alle gedeukte auto's door die langs ons heenrazen, het getoeter is niet van de lucht. Na een stevige lunch/avondmaal voelen we ons weer een stuk beter en vervolgen de tocht zonder een enkel ongeluk.