In hostel "Rincon del Viajera" (hoek van de reiziger) overnachten we de eerste 10 dagen van onze reis. Het hostel staat in Otavalo, een plaats ten noord-oosten van Quito. Er is hier een boel te beleven, dus in het weekend en na onze Spaanse lessen, trekken we er op uit en verkennen de buurt.

ElCascade de Peguche bereik je per bus in een kwartiertje. Je komt het parkin via een loopbrug en het is er heerlijk rustig, zo op een doordeweekse dag, want we zien slechts een paar jongeren. Een boekje lezen in het zonnetje naast een ruisende waterval, wat wil een mens nog meer. Largo de San Pablo ligt op2670 meter en ook daar ben je in 20 minuten met de bus. Dit meer is overigens van afstand mooier dan van dichtbij. Het is net als het park met de watervallen in het weekend een druk bezochte plek voor de locals. Hele families trekken er naar toe, ontmoeten, kletsen en eten met elkaar. Het is maar goed dat we op de markt van Otavalo een real sombrero original de Ecuador hebben gekocht want je verbrandt hier voor je het weet.

De Fuya-Fuya berg en de Lagunas de Mojanda liggen op 40 minuten rijden met de taxi. Tijdens de rit kan je geen slokje water nemen want dan liggen je voortanden er uit door het gestuiter op de weg. We stijgen naar 3700 meter en verder gaan we lopen. De top van de Fuya-Fuya ligt op 4265 meter waar je een prachtig uitzicht hebt op de drie meren. Als het een heldere dag is dan zie je de besneeuwde toppen van de vulkanen Cotopaxi, Cayambe en Artisana en je kan dan zelfs Quito, Otavalo en het Cuicocha meer zien. Wij wandelen slechts naar 2 meren want we hebben te weinig tijd voor het donker wordt.

Onderweg helpen we nog een familie die met de auto vast is komen te zitten in de modder. Door gras onder de voorbanden te leggen krijgen deze iets meer grip en met vereende krachten lukt het om hem weer los te krijgen. Overigens zat dezelfde auto 100 meter verder weer vast maar toen zijn we maar verder gelopen omdat we al 20 minuten later waren dan we hadden afgesproken met de taxichauffeur en we het risco niet wilden lopen om ergens in the bush de weg kwijt teraken in het donker.

Van Otavalo ben je binnen tien minuten met de taxi bij El parque del conor. Van deze bedreigde diersoort leven er nog slechts enkelen in het wild. Deze vogel heeft een spanwijdte van over de drie meter. In het park zijn nog vele andere vogelsoorten zoals haviken, adelaars en uilen. Bij mooi weer wordt er 2x per dag een show gegeven maar toen we er waren regende het, dus het was slechts een minishowtje waarbij we ook zelf een uil mochten vasthouden. De terugweg zijn we gaan lopen, ongeveer 1 1/2 uur met prachtig uitzicht op de stad.

De laatste dag van ons verblijf hebben we in 4 1/2 uur rond El Largo de Cuicocha gelopen. Dit was de mooiste wandeling tot nu toe. Het eerste stuk ga je met de bus en daarna achterin een open truck die je naar het begin van het wandelpad brengt. Je loopt rond het meer over alle bergkammen en het is er zoooo diep. Gelukkig kan je niet verdwalen want er is maar êên pad. Het is een beschermd natuurgebied en je ziet de meest mooie bloemen die je bij ons alleen als kamerplant hebt of in je hanging baskets in de zomer. Helaas waren er veel muggen en waren we onze deet vergeten zodat we aardig bultig waren.

Het meer dankt haar naam aan de twee eilanden die erin liggen die volgens de bevolking eruit zien als 2 cavia's. Wij zagen er eerder de bulten van dromedarissen er in maar afijn. Cavia's zijn een specialiteit in Ecuador maar erg duur dus het wordt meestal alleen gegeten bij speciale gelegenheden.