Mijn bureau is opgeruimd, de laatste mails zijn beantwoord en alle mooie wensen voor een behouden vaart heb ik in ontvangst genomen. Wat ben ik toch een bevoorrecht mens dat er zoveel mensen meeleven met het avontuur dat ik ga beginnen. Sommigen spreken hun zorgen uit dat ik op "middelbare leeftijd" een beetje ga backpacken in den vreemde, immers "dat doe je toch als je van de middelbare school komt?!" anderen vinden het reuze stoer en zijn erg verbaast als ik ja zeg op hun vraag 'vind je man dit wel goed?' of vragen zich af waarom ik dit nu zo graag wil en als ik eerlijk ben, dat vraag ik ik me dat zo nu en dan ook wel af.

Afijn, morgen om 5 uur op en dan maar hopen dat ik niets van belang vergeten ben. Mijn rugzak puilt uit maar is precies 10.5 kilo. Ik heb alvast gegoogled naar Otavalo waar we naar de taalschool gaan. Het is daar nu rond de 13 graden dus het mooie weer dat we vandaag hadden met 23 graden was maar kort om van te genieten.

Ik heb Ganesha in mijn tas (Ganesha is de hindoestaanse opruimer van obstakels.Zijn naam betekent beschermer en veel mensen geloven dat zonder zijn zegen, de obstakels des levens, onneembaar zijn), een beschermtouwtje van een non zit om mijn arm dus wat kan me nog gebeuren

Coosje loopt al twee dagen te stressen (als het er niet meer zijn) en is voortdurend alles kwijt, heeft de boel al 3 keer in en uitgepakt en zit tussendoor piano te spelen om zich te ontspannen. Een kopje thee en een "'t komt wel goed schatje" van de reclame helpt. Het enige waar ik me druk om maak is of ik me morgenochtend niet verslaap, maar gelukkig brengt Maarten ons weg dus dat verslapen zit er vast niet in.

Dag allemaal, ik hou jullie op de hoogte.